به یاد تو سرشک من هر دمی روان

در دل تنگت کاش گل عشقی روید

که هر دمی از من با تو سخن گوید

بر سر ان گل عشق بلبلی اید

کز ناله او مدهوش شوی شاید

از شادی تو شادم از غم تو غمگین

دور مشو از من از من دل مسکین

به صد ایهام کردم به تو اشاره

بی اعتنا بودی به این دل بیچاره

از پشت دیوار نگاهت دلم ترانه می خواند

از چشم خورشید بیم دارد شبانه می خواند.

قامتت را بر فراز کعبه افراشته دیدم

گرچه فصل برگ ریزان است ولی

در دل هر فصل خزانی بذر گلی کاشته دیدم.

                                                                                                       (حافظ )

پنجره عشق مانند پنجره ووردگسترده است.در نوار ابزارش ادرس گذشت با فونت بزرگ حک شده است.

در نو.ار ابزارش استاندارد نداردو قالب بندی عشق فنا شدن در اوست.در هر منویی که پا بگذاری اثاری از

امید و طراوت چشم نواز استو صفحاتش بدون جوهر می نویسد.به هر اندازه و وسعت که دوستی را

مرزی نیست صداقت را همراه محبت تکرار می کند.و در مرور گر عمودیش بی نهایت صفحه است

که خلقت را می ستاید و عشق افرینش را تکرار می کنداما هر بار با رنگی دیگر .می توانی ان را سيو

كني و با اميد زندگي كني و يا ديليت را بفشاري و هر انچه به ان مهر نمي ورزي از صفحه ذهنت پاك

كني.بياييم عشق را در نوار ابزارمان همواره نگه داريم.و با ان زندگي كنيم.

                                                                                          (مجله بهورز)