اما قلم که صدای بغض نشکفته ام را شنیده بود

بر خود لرزید و بر زمین افتاد!

انگاه تو را دیدم در سرزمین سرسبز دلم

که ایستاده بودی و مرا می نگریستی از ورای شهرها

و برایت فاصله ها مفهومی نداشت!